پر پروازم آرزوست

گلدانهای باغچه بجای شمعدانی، غصه سبز میکنند.

پرندگان حیاط خانه، جای پرواز، کز کرده اند کنج دیوار.

دلم گرفته. هیچ چیز برایم زیبا و هیجان انگیز نیست.

پرم از تنهایی و سکوت.

لبریزم از نگفتن و خاموش شدن.

در جوانی، پیر شدم. بی آنکه طعم شیرین پرواز

را چشیده باشم.

خدایا سخت است. خیلی سخت. تو دیگر سخت ترش نساز.

التماست میکنم.

من بتو و معجزه هایت ایمان دارم.

نا امیدم مساز

بال و پرم را با بی محلی، نسوزان.

من رهایی و پرواز را از تو طالبم.

(((( دلینا))))